| De geschiedenis van de gemeente |
|
De start van onze gemeente vond op 8 juni 1995 plaats. Mensen uit twee verschillende kerkelijke gemeenschappen kwamen bij elkaar om een nieuwe gemeente te starten. Dit waren de evangelische gemeente ‘Maranatha’ te Lelystad en leden en vrienden van de Cama-Parousia gemeente te Almere. Zo begon de Cama gemeente in Lelystad als onderdeel van een wereldwijde zendingsorganisatie met een landelijk netwerk van evangelische gemeenten. Een enthousiast begin. Tegelijk kenmerkt de beginperiode zich als een zoektocht naar stabiliteit. Bij de start van de gemeente werd Wim Post aangesteld als voorganger en heeft circa 2 jaar in die functie gediend. Tot en met 1998 is Arnold Doorn in die functie verbonden geweest aan de gemeente. Hierna volgde er een periode dat er geen voorganger in de gemeente aangesteld was. Arno Post heeft in deze periode regelmatig de prediking en ook studies verzorgd. In 2000 beroept een kleine groep mensen Nico Catsburg als predikant. Op 1 augustus 2000 treed hij officieel in dienst van de gemeente. Er vindt een doorstart plaats waarbij, na een aantal jaren, een stuk stabiliteit groeit. De gemeente krijgt in die periode steeds meer een eigen gezicht en neemt, om een stuk herkenbaarheid te creëren, een eigen naam aan. Tijdens een gemeentevergadering op 7 april 2005 wordt gekozen voor de naam, De Bron. Ze positioneert zich als een evangelische gemeente waar veel belang wordt gehecht aan Gods Woord. Door een samenvoeging van twee landelijke kerkelijke organisaties, die resulteerde in de Alliantie van Baptisten en Cama gemeenten, is de gemeente aangesloten bij de landelijke organisatie van ABC gemeenten welke op 12 oktober 2006 is opgericht. Nu, in 2010, kunnen we zeggen dat God de arbeid van de pioniers gezegend heeft. Er is een gemeente ontstaan, waar Jezus Christus centraal staat, een gemeente die zich richt op de verkondiging van Gods woord. Het is een groep mensen die een kleurrijke en stabiele uitstraling heeft en gegroeid is in diverse aspecten. Dit wordt niet als een verworvenheid gezien, maar als een zegen en een opdracht om gericht te blijven op wat God kan doen met mensen die zich willen toewijden aan Hem. |
